Tak od serca.

Kiedyś dawno dawno temu umówiłem się z Panią Basią barbaratoja.blogspot.com Bo Pani Basia ma bardzo dobre serce i robi notesiki dla chorych dzieci z akcji Marzycielska Poczta. Zrobiłem trochę kwiatków i wycinanek żeby Pani Basia miała do ozdoby na notesiki i umówiłem się że jak zabraknie to ja chętnie dopomogę i jeszcze dokręcę kwiatków i bardzo zachęcam do pomocy wszystkich kto chciałby pomagać to proszę odwiedzić stronę pocztowypodarek.pl Bo każdy może pomagać jak umie. Ja na przykład trochę dopomagam Pani Basi żeby Pani Basia mogła robić notesiki z kwiatkami dla dzieci. Ale każdy może też sam albo dobrać się w pary bo tak jest nawet raźniej. Zrobiłem dla Pani Basi kartkę za dobre serce.



Ta kartka jest z takiego jakby misia ale chyba źle to widać na zdjęciach.



I tak jak obiecałem dorobiłem dużo różnych i bardzo kolorowych kwiatków bo tak sobie pomyślałem żeby wystarczyło na dłużej.




Całość zapakowałem i trochę przyozdobiłem żeby było miło. Dodałem też co miałem takie małe potrzebności.



Ale teraz proszę zobaczyć jaką dostałem niespodziankę! Przyleciały do mnie aż 2 misie i to prosto od Pani Basi w dodatku razem z tajemniczą paczką. Bardzo się ucieszyłem i w dodatku wcale się nie spodziewałem prezentu i to aż takiego miluśkiego.



Poprosiłem misie o pomoc w rozpakowaniu paczki.



Jak Mały się męczył ze sznurkiem to Duży w tym czasie pozował do zdjęć.
O nie dość tego!



Ej daj mi przymierzyć! O nie nie nie! Zazdrościsz mi bo mi ładnie!



Oj dawaj! I co jak wyglądam?



A chodź tu ty mój braciaku! Hopla plask łubudu.



I w tym całym zamieszaniu Małemu rozplątał się krawat. Czy ktoś wie jak zawiązać taki krawat?



Ja nie wiem chyba trzeba iść z tym do specjalisty.
Potem Mały rozpakował wreszcie tajemniczą paczkę i znalazł sobie pokój na poddaszu. Bo nie ma to jak ciasny ale własny domek.



Ej mały posuniesz się trochę?
No już dobra. Ze mnie jest przecież towarzyski gość. Ale dasz mi czasem ponosić ten kwiatko kapelusz?



Ech czego się nie robi dla własnego kąta. I potem już żyli długo i radośnie.
Dziękuję Pani Basi za takie śmiechowe misie i domek bo oczywiście aniołka mi świsła moja mama i uwięziła go za szybką ale potem powiedziała że musimy mu kupić większą ramkę z większą szybką raczej. Teraz wygląda tak ale to chwilowe.



Moja mama tak oto dostała aniołka a ja mam misie. Chyba napiszę o nich komiks. Tą historyjkę sam układałem i pozowałem misie do zdjęć. Duży nie chciał trzymać się na nogach ale poradził się specjalisty i dał radę przez 2 sekundy się nie wywrócić aż do zdjęcia. Potem to już różnie bywało. Teraz idziemy odrabiać lekcje. Ciekawe czy miśki znają się na matmie?
Dobrego dnia Kuba.